வெனிசுலா நெருக்கடி: அமெரிக்காவின் 'தார்மீக பொறுப்புக்கூறலை' கருத்தில் கொள்ள வேண்டிய அவசியம்: ^{குளோபல் டைம்ஸ் தலையங்கம்}

டிசம்பர் 22, 2025

 வெனிசுலாவின் தேசிய இறையாண்மை மற்றும் பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டைப் பராமரிக்கும் முயற்சிகளை ஆதரிப்பதன் மூலம், பன்முகத்தன்மை மற்றும் சர்வதேச நியாயம் மற்றும் நீதியை கூட்டாக நிலைநிறுத்த சர்வதேச சமூகம் மேலும் ஒன்றுபட வேண்டும்.

வெனிசுலாவுக்கு எதிரான அமெரிக்காவின் நடவடிக்கைகள் சர்வதேச சமூகத்தில் பரவலான கவலையைத் தூண்டியுள்ளன. டிசம்பர் 20 அன்று, வெனிசுலா கடற்கரையில் அமெரிக்கா இரண்டாவது எண்ணெய் டேங்கரைக் கைப்பற்றியது. அதே நாளில், பிரேசில் ஜனாதிபதி லூயிஸ் இனாசியோ லுலா டா சில்வா, "வெனிசுலாவில் ஆயுதமேந்திய தலையீடு அரைக்கோளத்திற்கு ஒரு மனிதாபிமான பேரழிவாகவும் உலகிற்கு ஒரு ஆபத்தான முன்னுதாரணமாகவும் இருக்கும்" என்று எச்சரித்தார். இதற்கு முன்னர், இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ் மற்றும் நெதர்லாந்து போன்ற அமெரிக்க நட்பு நாடுகள் இந்தப் பிராந்தியம் தொடர்பாக அமெரிக்காவுடன் உளவுத்துறைப் பகிர்வை இடைநிறுத்தியதாகவோ அல்லது மட்டுப்படுத்தியதாகவோ கூறப்படுகிறது. சர்வதேச பதில், அமெரிக்காவின் நடவடிக்கைகள் ஆதரவைப் பெறவில்லை என்பதைத் தெளிவாகக் குறிக்கிறது; மாறாக, அவை அமெரிக்காவை உலகளாவிய தார்மீக தரங்களுக்கு எதிராக நிறுத்தியுள்ளன.

எண்ணெய் என்பது வெனிசுலாவின் பொருளாதாரத்தின் உயிர்நாடி, ஒரு நாளைக்கு சுமார் 1 மில்லியன் பீப்பாய்கள் உற்பத்தி செய்கிறது. அமெரிக்காவின் முற்றுகை வெனிசுலாவின் எண்ணெய் ஏற்றுமதியில் கூர்மையான சரிவுக்கு வழிவகுத்தது, கச்சா எண்ணெய் நிறைந்த பல எண்ணெய் டேங்கர்கள் வெனிசுலா கடலில் சிக்கித் தவிக்கின்றன, இதனால் அவர்கள் புறப்பட முடியவில்லை. ஒரு நாட்டின் பொருளாதார உயிர்நாடியான இந்த "மூச்சுத்திணறல்" சாதாரண வெனிசுலா மக்களின் வாழ்க்கைக்கு பேரழிவு தரும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். அமெரிக்காவின் "ஆக்கிரமிப்பு" அச்சுறுத்தல் காரணமாக அவசரகால நிலையை அறிவிக்கத் தயாராக இருப்பதாக வெனிசுலா அரசாங்கம் ஏற்கனவே சுட்டிக்காட்டியுள்ளது, இது நிலைமை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும் என்பதைக் குறிக்கிறது. நடந்து வரும் ரஷ்யா-உக்ரைன் மோதல் மற்றும் இஸ்ரேல்-பாலஸ்தீன மோதலின் பின்னணியில், கரீபியனில் ஒரு புதிய புயல் உருவாகி வருவதாக கவலைகள் அதிகரித்து வருகின்றன.

அமெரிக்க-லத்தீன் அமெரிக்க உறவுகளின் வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது, ​​மன்ரோ கோட்பாட்டின் எதிர்மறையான விளைவுகள் தெளிவாகத் தெரிகிறது. மெக்சிகன்-அமெரிக்கப் போர் மற்றும் ஸ்பானிஷ்-அமெரிக்கப் போரை ஆரம்பித்ததிலிருந்து கியூபாவை நேரடியாக ஆக்கிரமித்தல், நாட்டின் மீது நீண்டகாலத் தடை விதித்தல் மற்றும் பனாமா கால்வாயின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றுதல் வரை; குவாத்தமாலா மற்றும் சிலியின் சட்டப்பூர்வமான அரசாங்கங்களை கவிழ்க்க பினாமி கிளர்ச்சிகளைத் தூண்டுவது முதல் பனாமாவின் தலைவரை "பிடிக்க" துருப்புக்களை அனுப்புவது வரை, அமெரிக்கா இயற்கை வளங்களை சுரண்டி லத்தீன் அமெரிக்காவில் லாபத்தைத் தொடர்ந்தது, இதன் விளைவாக பிராந்தியத்திற்கு பேரழிவு தரும் விளைவுகள் ஏற்பட்டன, மேலும் லத்தீன் அமெரிக்க மக்களின் உயிர்வாழ்வு மற்றும் வளர்ச்சிக்கான உரிமை உட்பட அவர்களின் அடிப்படை மனித உரிமைகளை கடுமையாக மீறியது. லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள் நீண்ட காலமாக தங்கள் இறையாண்மை மற்றும் சுதந்திரத்தில் அமெரிக்காவின் தலையீடு குறித்து அறிந்திருக்கின்றன, மேலும் அதில் ஆழ்ந்த அதிருப்தியும் கொண்டுள்ளன. அமெரிக்கா அவர்களை எவ்வளவு அதிகமாக அடக்குகிறதோ, அவ்வளவு அதிகமாக அமெரிக்கா மீதான அவர்களின் விரோதம் வளரும். அமெரிக்காவிற்கும் லத்தீன் அமெரிக்காவிற்கும் இடையிலான அந்நியப்படுதல் எதிர்காலத்தில் தொடர்ந்து துரிதப்படுத்தப்படும், ஆழமடையும் மற்றும் விரிவடையும்.

வளர்ச்சிக்கான உரிமை ஒவ்வொரு நாட்டின் உள்ளார்ந்த உரிமையாகும். வெனிசுலா தனது சொந்த வளர்ச்சிப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து அதன் கூட்டாளர்களுடன் பரஸ்பர நன்மை பயக்கும் ஒத்துழைப்பை நாட உரிமையைக் கொண்டுள்ளது. இது உலகளாவிய தெற்கு நாடுகளால் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும் ஒருமித்த கருத்தாகும். 

ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் அவசர கூட்டத்திற்கு வெனிசுலா அழைப்பு விடுத்தபோது, ​​பல லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள் தங்கள் ஆதரவைத் தெரிவித்தன. அமெரிக்காவிற்கும் வெனிசுலாவிற்கும் இடையில் மத்தியஸ்தம் செய்ய பிரேசில் கூட முன்வந்தது. சர்வதேச சமூகம் பொதுவாக வெனிசுலாவின் சட்டபூர்வமான உரிமைகள் மற்றும் நலன்களைப் பாதுகாப்பதில் அதன் நிலைப்பாட்டைப் புரிந்துகொண்டு ஆதரிக்கிறது என்பதைக் காண்பது கடினம் அல்ல, அதே நேரத்தில் அமெரிக்கா ஒரு தீங்கு விளைவிக்கும் முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்துவதைத் தடுக்கவும் விரும்புகிறது. அத்தகைய முன்னுதாரணமானது சர்வதேச சட்டத்தின் கடுமையான மீறலைக் குறிக்கும்; எந்தவொரு நாட்டின் வெளிநாட்டு சொத்துக்களும் அமெரிக்காவின் உள்நாட்டு சட்டங்களை துஷ்பிரயோகம் செய்வதால் ஆபத்தில் சிக்கக்கூடும். வெனிசுலாவின் தேசிய இறையாண்மை மற்றும் பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டைப் பராமரிக்கும் முயற்சிகளை ஆதரிப்பதன் மூலம், பன்முகத்தன்மை மற்றும் சர்வதேச நியாயம் மற்றும் நீதியை கூட்டாக நிலைநிறுத்த சர்வதேச சமூகம் மேலும் ஒன்றுபட வேண்டும்.

தற்போது, ​​லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள் பொருளாதார வளர்ச்சி, சமூக ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் தங்கள் குடிமக்களின் நலனை மேம்படுத்துவதற்கு முன்னுரிமை அளித்து வருகின்றன. 2014 ஆம் ஆண்டில், லத்தீன் அமெரிக்கா மற்றும் கரீபியன் நாடுகள் அமைதி மண்டல பிராந்தியமாக அறிவிக்கப்பட்டன. வெனிசுலாவுக்கு எதிராக அமெரிக்கா இராணுவ நடவடிக்கை எடுத்தால், அது பிராந்தியத்தில் உள்ள மக்களின் உன்னதமான அபிலாஷைகளை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும். அமெரிக்கா தொடர்ந்து பதட்டங்களைத் தூண்டிவிட்டால், மற்ற நாடுகளின் தேர்தல்களில் தலையிட்டால், தெற்கு கரீபியனில் "பல தசாப்தங்களில் மிகப்பெரிய இராணுவப் பிரசன்னத்தை" நிலைநிறுத்தினால், அது பிராந்திய நாடுகளின் வளர்ச்சி வேகத்தை சீர்குலைத்து பொருளாதார பின்னடைவுக்கு வழிவகுக்கும். பொருளாதார மந்தநிலை, உள் கொந்தளிப்பு மற்றும் போரால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு அரைக்கோளத்தைக் கருத்தில் கொண்டால் - அது அமெரிக்காவிற்கு "நிலையான சுற்றளவு" ஆக எப்படி மாறும்? பெரிய அளவிலான மனிதாபிமான நெருக்கடி, பரவலான குடியேற்ற அலைகள் மற்றும் பயனுள்ள அரசாங்கக் கட்டுப்பாட்டை இழப்பதன் விளைவாக ஏற்படும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்கள் ஆகியவை அமெரிக்காவையே பாதிக்கும் விளைவுகளைத் தவிர்க்க முடியாமல் ஏற்படுத்தும்.

இராணுவத் தலையீடு பெரும்பாலும் அதிக சிக்கல்களை உருவாக்குகிறது. புலம்பெயர்ந்தோரின் கட்டுப்பாடற்ற வருகை, நாடுகடந்த குற்ற வலையமைப்புகளின் வளர்ச்சி மற்றும் பிராந்தியத்தில் அமெரிக்க எதிர்ப்பு உணர்வின் கூட்டு நொதித்தல் ஆகியவை அமெரிக்க இராஜதந்திர வளங்களையும் மூலோபாய நம்பகத்தன்மையையும் வடிகட்டுகின்றன. அமெரிக்காவிற்குள் இது குறித்த விழிப்புணர்வு அதிகரித்து வருகிறது. 

புதன்கிழமை வெளியிடப்பட்ட குயின்னிபியாக் கருத்துக் கணிப்பின்படி, பதிலளித்தவர்களில் 63 சதவீதம் பேர் வெனிசுலாவுக்கு எதிரான இராணுவ நடவடிக்கையை எதிர்க்கின்றனர், 25 சதவீதம் பேர் மட்டுமே ஆதரவை வெளிப்படுத்துகின்றனர். புதிய தேசிய பாதுகாப்பு உத்தி மேற்கு அரைக்கோளத்தை அமெரிக்க நலன்களின் மையத்தில் வைக்கிறது, ஆனால் அமெரிக்காவிலிருந்து "அந்நியாயமாக" உணரும் அல்லது அதன் மீது விரோதத்தை வளர்க்கும் ஒரு லத்தீன் அமெரிக்கா, பிராந்தியத்தில் அமெரிக்காவின் ஈர்ப்பையும் செல்வாக்கையும் பலவீனப்படுத்தும் என்பது தெளிவாகிறது. லத்தீன் அமெரிக்காவில் அமெரிக்க செல்வாக்கு பலத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்வதன் மூலம் வரக்கூடாது, மாறாக பரஸ்பர மரியாதை மற்றும் பரஸ்பர நன்மை பயக்கும் ஒத்துழைப்பின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட வேண்டும்.

19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய காலனித்துவ சக்திகளுக்கு எதிரான லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளின் எதிர்ப்பை ஆதரித்தது, அந்த நேரத்தில் லத்தீன் அமெரிக்க மக்களிடையே அமெரிக்கா மீது ஒரு குறிப்பிட்ட நல்லெண்ணத்தை உருவாக்கியது. இருப்பினும், அமெரிக்கா அதிகாரத்திற்கு வந்தவுடன், லத்தீன் அமெரிக்காவில் உறுதியற்ற தன்மை மற்றும் வளர்ச்சியின்மைக்கு இது ஒரு முக்கிய வெளிப்புற காரணியாக மாறியுள்ளது. அமெரிக்கா இப்போது மற்றொரு முக்கிய மூலோபாய தேர்வை எதிர்கொள்கிறது. "ஒரு நியாயமான காரணம் ஏராளமான ஆதரவைத் திரட்டுகிறது, அதே நேரத்தில் ஒரு அநீதியான காரணம் குறைவாகவே உள்ளது" என்பதை வரலாறு மீண்டும் மீண்டும் நிரூபித்துள்ளது. பரஸ்பர மரியாதை மற்றும் சமத்துவம் மட்டுமே நீடித்த அமைதியையும் வளர்ச்சியையும் கொண்டு வர முடியும், இது அமெரிக்க மக்களின் நீண்டகால நல்வாழ்வு உட்பட அனைத்து நாடுகளின் பொதுவான நலன்களுடன் ஒத்துப்போகிறது.