ஈராக்கிலிருந்து அமெரிக்கப் படைகளின் திடீர் வாபஸ்: பின்னணி மற்றும் எதிர்கால விளைவுகள்

கேப்அட்மின் மூலம் கடைசியாக ஆகஸ்ட் 25, 2025 

டாக்டர் முகமது கவாஸ், கொள்கைகளுக்கான முன்னேற்ற மையம்

கொள்கை அறிக்கை

சுருக்கம்:

• பாக்தாத்-வாஷிங்டன் ஒப்பந்தத்தில் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்ட கால அட்டவணைக்கு முன்னதாகவே இந்த வாபஸ் பெறப்பட்டது. இந்த அறிவிப்பு, அமெரிக்காவின் கோபத்தைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு நாடகத்தன்மை வாய்ந்த தொனியைக் கொண்டிருந்தது.
• இந்தப் பிராந்தியத்தில் படைகளை மறுசீரமைத்து மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்கான ஒரு புதிய அமெரிக்க இராணுவக் கண்ணோட்டத்துடன் இந்த முடிவு தொடர்புடையது, ஆனால் இது வரவிருக்கும் ஒரு இராணுவ முன்னேற்றத்தையும் முன்கூட்டியே உணர்த்துகின்றது.
• ஐஎஸ்ஐஎஸ் அமைப்பின் மீள் எழுச்சி மற்றும் ஈரான் ஆதரவு ஆயுதக் குழுக்களின் வளர்ந்து வரும் சக்தி குறித்த கவலைகளுக்கு மத்தியில், குர்திஸ்தானுக்குப் படைகளை இடமாற்றம் செய்வது, வாஷிங்டன் ஈராக்கில் தொடர்ந்து நீடிக்க விரும்புகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது.
• இந்த வாபஸ், ஆயுதக் குழுக்களின் அழுத்தத்திற்குப் பணிந்து பின்வாங்குவதாகக் கருதப்படலாம், இது லெபனானில் ஆயுதங்கள் மீதான அரசின் ஏகபோகம் குறித்த விவாதத்தைச் சிக்கலாக்கக்கூடும்.

அறிமுகம்:

பாக்தாத்திற்கும் வாஷிங்டனுக்கும் இடையேயான முந்தைய ஒப்பந்தத்தின் கீழ் ஈராக்கிலிருந்து அமெரிக்கா வெளியேறுவது திட்டமிடப்பட்டிருந்தபோதிலும், இந்தச் செயல்முறையை விரைவுபடுத்துவதும், துருப்புக்களை குர்திஸ்தானுக்கும் ஒரு அரபு நாட்டிற்கும் இடமாற்றம் செய்வதும், இந்த முடிவின் பின்னணியில் உள்ள இராணுவ மற்றும் அரசியல் நோக்கங்கள் குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. மேலும், ஈராக் மற்றும்/அல்லது பரந்த பிராந்தியத்திற்கான சாத்தியமான எதிர்காலத் திட்டங்களுடன் இது ஒத்துப்போகக்கூடும் என்பதால், இந்த முடிவு எய்தப்பட்ட காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனையையும் இது தூண்டுகிறது. வாஷிங்டனின் இந்த முடிவை எவ்வாறு புரிந்துகொள்ள வேண்டும், மேலும் என்னென்ன சாத்தியக்கூறுகள் இதை விளக்கக்கூடும்?

இராணுவப் பிரசன்னத்தின் சூழல்:

ஈராக்கில் அமெரிக்க இராணுவத்தின் பிரசன்னம் 2003 படையெடுப்பின் காலத்திலிருந்தே இருந்து வருகிறது. தான் கவிழ்த்த அரசியல் அமைப்புக்குப் பதிலாக ஒரு புதிய அரசியல் அமைப்பைக் கட்டியெழுப்புவதற்கான வாஷிங்டனின் திட்டங்களுக்கு ஏற்ப, இந்தப் படைகளின் அளவும் நிலைநிறுத்தமும் மாறிக்கொண்டே இருந்தன. ஈராக்கில் அமெரிக்கப் படைகளின் சட்டபூர்வமான தன்மையானது, எப்போதுமே பாக்தாத்துடனான ஒப்பந்தங்களுடன் பிணைக்கப்பட்டிருந்ததுடன், ஈராக்கிற்குள் ஈரானின் செல்வாக்கு வளர்ந்து வந்ததாலும் பாதிக்கப்பட்டது; இந்த செல்வாக்கு, அமெரிக்கப் பிரசன்னத்தை எதிர்த்த அரசியல் பிரிவுகளை வலுப்படுத்தியது.

இந்த அழுத்தங்களும், ஈராக்கின் அரசியல் செயல்முறையின் பரிணாம வளர்ச்சியும் இணைந்து, 2011-ல் படைகளைத் திரும்பப் பெறுவது குறித்த அமெரிக்க-ஈராக் ஒப்பந்தத்திற்கு வழிவகுத்தன. இருப்பினும், 2014-ல் மோசூல் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு ஐஎஸ்ஐஎஸ்-இன் எழுச்சியும், அது ஈராக்கின் பரந்த நிலப்பரப்பை விரைவாகக் கைப்பற்றியதும், இம்முறை ஐஎஸ்ஐஎஸ்-க்கு எதிரான சர்வதேசக் கூட்டணியின் கட்டமைப்பின் கீழ், அமெரிக்காவின் இராணுவப் பங்களிப்பை மீண்டும் அவசியமாக்கியது.

2019-ல் அதன் தலைவர் அபு பக்கர் அல்-பாக்தாதி கொல்லப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, ஐஎஸ்ஐஎஸ் தோற்கடிக்கப்பட்ட பிறகு, 2020-ல் ஜனாதிபதி டொனால்ட் டிரம்ப் அந்த அமைப்பு ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டதாக அறிவித்தார். இது, பாக்தாத்தும் வாஷிங்டனும் ஒரு மூலோபாய கட்டமைப்பு ஒப்பந்தம் குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்த வழிவகுத்தது. அந்த ஒப்பந்தம், அமெரிக்கப் படைகளின் பங்கை முதன்மையாகப் பயிற்சி அளித்தல், ஆலோசனை வழங்குதல் மற்றும் உளவுத் தகவல்களை வழங்குதல் என மறுவரையறை செய்து, இறுதியில் முழுமையான படைகளைத் திரும்பப் பெறுவதற்கு வழிவகுத்தது.

வாஷிங்டனுடன் நல்லுறவைப் பேணுவதற்கான பாக்தாத்தின் இராஜதந்திர முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் ஈரான் ஆதரவு ஷியா பிரிவுகளால், குறிப்பாக ஈராக்கின் தற்போதைய பிரதமர் முகமது ஷியா அல்-சுதானியை ஆதரிக்கும் கூட்டணியான “ஒருங்கிணைப்புக் கட்டமைப்பு” அமைப்பின் கீழ் உள்ளவர்களால், அழுத்தத்திற்கு உள்ளாயின.

பாக்தாத்-வாஷிங்டன் ஒப்பந்தம்:

அதிபர் ஜோ பைடன் தலைமையிலான பாக்தாத் மற்றும் வாஷிங்டனுக்கு இடையே செப்டம்பர் 2024-ல் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தின்படி, அமெரிக்கப் படைகள் செப்டம்பர் 2025-ல் ஈராக்கியத் தளங்களிலிருந்து படிப்படியாகத் திரும்பப் பெறப்படும் என்றும், செப்டம்பர் 2026 வரை அவை பகுதியளவு குர்திஸ்தானுக்கு இடமாற்றம் செய்யப்படும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

டொனால்ட் டிரம்பின் கொள்கைகள் பைடனின் கொள்கைகளிலிருந்து வேறுபட்டாலும், மத்திய கிழக்கில் இராணுவ இருப்பைக் குறைத்து, பாதுகாப்புச் சுமைகளை பிராந்திய கூட்டாளிகள் மீது மாற்றி, சீனாவை எதிர்கொள்வதற்காக இந்தோ-பசிபிக் பகுதியில் கவனம் செலுத்துவது குறித்த டிரம்பின் தேர்தல் வாக்குறுதிகளுடன், அமெரிக்கப் படைகளைத் திரும்பப் பெறும் கொள்கை ஒத்துப்போகிறது.

வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், சமீபத்திய படைகளைத் திரும்பப் பெறும் முடிவு என்பது வெளியேறும் கொள்கையைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட கால அட்டவணைக்கு வெளியே, அதன் திடீர் மற்றும் விரைவான காலத்தைப் பற்றியது. ஐன் அல்-அசாத் மற்றும் விக்டோரியா தளங்களிலிருந்து எர்பிலில் உள்ள ஹரிர் தளத்திற்குப் படைகளை நகர்த்துவது குறித்த இந்த வியத்தகு அறிவிப்பு, அமெரிக்காவின் விரக்தியைப் பிரதிபலிப்பதோடு, பாக்தாத்திற்கு பல அடுக்கு செய்திகளையும் கொண்டுள்ளது.

குறிப்பாக குர்திஸ்தானில், அமெரிக்க இராணுவ, இராஜதந்திர மற்றும் பொருளாதார நலன்களைக் குறிவைத்து ஈரான் ஆதரவு பெற்ற போராளிக் குழுக்கள் நடத்தி வரும் நடவடிக்கைகள் குறித்த அமெரிக்க-ஈராக் பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடர்ந்து இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டது. போராளிக் குழுக்களை நிறுவனமயமாக்கி, ஈரானிய செல்வாக்கை நிலைநிறுத்தக்கூடிய "மக்கள் திரட்டல் படைகள் சட்டம்" குறித்த ஈராக்கின் நாடாளுமன்ற விவாதங்கள் குறித்தும் வாஷிங்டன் கவலை தெரிவித்தது.

2025, ஜூலை 22 அன்று, அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறைச் செயலர் மார்கோ ரூபியோவிற்கும் பிரதமர் அல்-சுடானிக்கும் இடையே நடந்த ஒரு பதட்டமான தொலைபேசி உரையாடலை பத்திரிகை செய்திகள் முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. தெஹ்ரான் மற்றும் வாஷிங்டனுடனான உறவுகளைச் சமநிலைப்படுத்துவதில் பாக்தாத் தவறியது குறித்து ரூபியோ கோபத்தை வெளிப்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தக் குறைகளை அமெரிக்கா வழக்கத்திற்கு மாறாக வெளிப்படையாகத் தெரிவித்ததே, படைகளைத் திரும்பப் பெறும் நடவடிக்கையை விரைவுபடுத்துவதற்கான முடிவை விளக்கக்கூடும்.

சாத்தியமான நோக்கங்களும் விளக்கங்களும்:

வாஷிங்டனின் இந்த அவசர நடவடிக்கையைச் சுற்றியுள்ள காரணிகள் குறித்து  வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாத போதிலும், பின்வரும் காரணங்களை அடையாளம் காணலாம்:

1. படைகளைத் திரும்பப் பெறுவது ஏற்கனவே செப்டம்பர் 2024 ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.
2. தளவாட அல்லது தொழில்நுட்பக் காரணங்கள் முன்கூட்டியே படைகளைத் திரும்பப் பெறுவதற்குச் சாதகமாக இருந்திருக்கலாம்.
3. ஆயுதக் குழுக்கள் மற்றும் ஈரானிய செல்வாக்கு தொடர்பாக அமெரிக்கா-ஈராக் இடையே பதற்றம் அதிகரித்தல்.
4. குர்திஸ்தானுக்கு படைகளை இடமாற்றம் செய்வது, ஈராக்கில் அமெரிக்க இராணுவத்தின் தொடர்ச்சியான இருப்பைக் குறிக்கிறது.
5. ஈராக்கிலோ அல்லது பிராந்தியத்திலோ இராணுவ மோதல்கள் அதிகரிக்கக்கூடும் என்ற எதிர்பார்ப்பு.
6. ஜூன் 2025-இல் நடந்த 12 நாள் மோதலில் காணப்பட்டதைப் போல, ஒரு புதிய இஸ்ரேல்-ஈரான் போருக்கான சாத்தியமான தயாரிப்பு.
7. உலகளாவிய படைகளை மறுசீரமைத்தல் மற்றும் மத்திய கிழக்கு விவகாரங்களைக் குறைத்தல் ஆகிய ட்ரம்பின் பரந்த உத்தியுடன் இது ஒத்துப்போகிறது.

திரும்பப் பெறுதலின் விளைவுகள்:

இந்த திடீர் முடிவு ஈராக்கிற்கும் பிராந்தியத்திற்கும் பலவிதமான விளக்கங்களையும் விளைவுகளையும் கொண்டுள்ளது:

இது (ஆப்கானிஸ்தானுக்குப் பிறகு நடந்தது போல) அமெரிக்கா பின்வாங்குவதாகவும், ஈரானுக்கு மேற்கே உள்ள ஒரு மூலோபாய சவாலை அகற்றுவதாகவும் ஒரு தோற்றத்தை அளிக்கக்கூடும்.

இராணுவத் தாக்குதல்கள் மூலம் அமெரிக்கா வெளியேற அழுத்தம் கொடுத்த, ஈரான் ஆதரவு பெற்ற போராளிக் குழுக்களின் கோரிக்கைகளை இது நிறைவேற்றுகிறது.

இது ஈரான் ஆதரவு ஷியா படைகளை வலுப்படுத்தி, ஈராக்கின் நவம்பர் 2025 தேர்தல்களில் அவர்களின் வெற்றி வாய்ப்புகளை அதிகரிக்கிறது.

இது ஆயுதமேந்திய போராளிக் குழுக்களைச் சட்டப்பூர்வமாக்கி, மக்கள் திரட்டல் படைகள் சட்டத்திற்கான ஆதரவை வலுப்படுத்துகிறது.

ஆயுதமேந்திய "எதிர்ப்பு" வெளிநாட்டுப் படைகளை விரட்டியடிக்க முடியும் என்று லெபனான் ஹிஸ்புல்லா மற்றும் அதன் கூட்டாளிகளுக்கு இது சமிக்ஞை அளித்து, ஆயுதங்கள் மீதான அரசின் ஏகபோக உரிமைக்கான கோரிக்கைகளைப் பலவீனப்படுத்துகிறது.

இது சிரியாவில் மாறிவரும் சூழல்களுடனும், ஆட்சி மாற்றத்திற்குப் பிறகு அங்கு அமெரிக்காவின் வலுவான அரசியல் நிலைப்பாட்டுடனும் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.

முடிவுகள்:

செப்டம்பர் 2025-ல் தொடங்குவதாக முதலில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட, ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட காலக்கெடுவை அமெரிக்கா அவசரப்படுத்தியதால், இந்த முடிவு குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இதை தளவாடக் காரணம் என்று விளக்க முடிந்தாலும், இந்த வியத்தகு அறிவிப்பு ஆழமான அரசியல் நோக்கங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

குர்திஸ்தானுக்கு இடமாற்றம் செய்யப்படுவது, எதிர்கால நிகழ்வுகளுக்கு நெகிழ்வுத்தன்மையை அளிக்கும் வகையில், அமெரிக்கா ஈராக்கிலிருந்து முழுமையாக வெளியேறவில்லை என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

இந்த நடவடிக்கை, இராணுவ மோதல்கள் அதிகரிப்பதை முன்கூட்டியே கணிப்பதற்கும், தாக்குதல்களுக்கு ஆளாகும் அபாயத்தைக் குறைப்பதற்கும் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.

இதை, இஸ்ரேல்-ஈரான் போரில் அமெரிக்கா தலையிடுவதற்கான சாத்தியக்கூறிலிருந்து பிரிக்க முடியாது.

இந்தப் பின்வாங்கல், ஒரு பாதுகாப்பு வெற்றிடம் உருவாகி, அது ஐஎஸ்ஐஎஸ் அமைப்பின் மீள் எழுச்சிக்கு வழிவகுத்து, ஈரான் ஆதரவு ஆயுதக் குழுக்களை வலுப்படுத்தக்கூடும் என்ற அச்சத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

ஈரானைப் பொறுத்தவரை, இது 1983-ல் லெபனான் மற்றும் 2021-ல் ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற கடந்தகால அமெரிக்கப் பின்வாங்கல்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. இது அணுசக்தி விவகாரம் உட்பட, எதிர்காலப் பேச்சுவார்த்தைகளில் அமெரிக்காவின் வளைந்து கொடுக்கும் தன்மையைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம்.

அமெரிக்காவின் இந்த நிலைமாற்றத்தில், சிரியாவில் ஈரானின் செல்வாக்கு குறைந்திருப்பதும், டமாஸ்கஸில் வாஷிங்டனின் நிலை உயர்ந்திருப்பதும் காரணிகளாக உள்ளன.

_{நன்றி: டாக்டர் முகமது கவாஸ், கொள்கைகளுக்கான முன்னேற்ற மையம், கூகிள் தமிழ் மொழியாக்கத் திருத்தம், அழுத்தம் ENB}