Raj Somadeva – Academic Career

He obtained a Bachelor of Arts (B.A. Hons) Degree in archaeology in 1986 from the University of Kelaniya. He received his Master of Philosophy (Mphil) Degree in Archaeology from the same university in 1994. He earned his Doctor of Philosophy (Ph.D.) Degree from the Department of African and Comparative Archaeology in the Faculty of Philosophy of the Uppsala University Sweden in 2006. His Ph.D. thesis title was ‘Urban Origins in Southern Sri Lanka.’ It was accepted as a part of their publication series on Global Archaeology in 2006. He was a Charles Wallace Research Fellow (2005) of the Institute of Archaeology at the University of London.

Among his publications are The Galpaya Survey (2009), Archaeology of the Uda Walave Basin (2010), The Nilgiriseya Survey (2012). He is a founder fellow of the Sri Lanka Council of Archaeologists.

செம்மணிப் பொதுப் புதைகுழியில் தொற்று நோய் மரணங்களும் அடங்கலாம்

21 அக்டோபர் 2026 | எழுதியவர்: சுலோச்சனா ராமையா மோகன்

செம்மணி கூட்டுப் புதைகுழி: தொற்றுநோய் இருக்கலாம் என தலைமை தொல்பொருள் ஆய்வாளர் தெரிவிக்கிறார்.

மேலும், முறைப்படியான அடக்கச் சடங்குகள் கடைப்பிடிக்கப்பட்டதற்கான சான்றுகளையும் மேற்கோள் காட்டுகிறது. 

யாழ்ப்பாணத்தில் அமைந்துள்ள செம்மணி கூட்டுப் புதைகுழியானது, ஒரு தொற்றுநோய் பரவல் அல்லது இயற்கை பேரழிவின் விளைவாக ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்றும், அத்தளத்தில் முறைப்படியான அடக்கச் சடங்குகள் கடைப்பிடிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதைக் காட்டும் சில குறிப்பிடத்தக்க சான்றுகளும் காணப்படுகின்றன என்றும், செம்மணி அகழ்வாராய்ச்சியில் ஈடுபட்ட தொல்பொருள் ஆய்வாளரான பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவ அவர்களின் இடைக்கால அறிக்கை தெரிவிக்கிறது.

செம்மணி கூட்டுப் புதைகுழியில் மனித எச்சங்களை அகழ்வாராய்ச்சி செய்து தோண்டி எடுக்கும் பணியை மேற்பார்வையிடும் தொல்பொருள் நிபுணரான பேராசிரியர் சோமதேவ, அந்த எச்சங்களின் தொல்பொருள் பின்னணியை ஆய்வு செய்து, விசாரணைக்குத் தேவையான கண்டுபிடிப்புகளை ஆவணப்படுத்தினார். அவர் தனது அறிக்கையை திங்கட்கிழமை (19) யாழ்ப்பாண நீதவான் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்தார். அந்த அறிக்கை ஒரு நிபுணர் தொல்பொருள் மதிப்பீடே தவிர, அங்கு அடக்கம் செய்யப்பட்ட மக்கள் எவ்வாறு அல்லது ஏன் இறந்தார்கள் என்பதற்கான இறுதித் தீர்மானம் அல்ல.

இந்த அறிக்கையின் சில முக்கியக் கண்டுபிடிப்புகள் யாதெனில், செம்மணி கூட்டுப் புதைகுழியானது, உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ள சர்ச்சைக்குரிய கூட்டுப் புதைகுழிகளிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகளைக் கொண்டுள்ளது என்பதாகும். குறிப்பாக, இறந்தவர்கள் ஒழுங்கான முறையில் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்ட அடக்கச் சூழல்களுடன் இது குறிப்பிட்ட ஒற்றுமைகளைக் காட்டுகிறது. 

இருப்பினும், அதிக எண்ணிக்கையில் மனித எச்சங்கள் குவிந்திருப்பது, உடல்கள் எந்தச் சூழ்நிலைகளில் புதைக்கப்பட்டன என்பதைத் திட்டவட்டமாக உறுதிப்படுத்தவில்லை. அந்தச் சூழ்நிலைகளைத் துல்லியமாகத் தீர்மானிப்பதற்குத் தேவையான ஆதாரங்கள் கண்டறியப்படவில்லை என்று அந்த அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. 

செம்மணி கூட்டுப் புதைகுழியில் இருந்து மீட்கப்பட்ட அதிக எண்ணிக்கையிலான எலும்புக்கூடுகள், ஒரு தொற்றுநோய் பரவல் அல்லது இயற்கை பேரழிவின் காரணமாக இருக்கலாம். இத்தகைய சூழ்நிலைகள், வழக்கமான அடக்க முறைகளைக் கடைப்பிடிப்பதற்குப் பதிலாக, உடல்களை விரைவாக அப்புறப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். இறுதிச் சடங்குகளுடன் பொதுவாக தொடர்புடைய பொருட்கள் குறைந்த எண்ணிக்கையில் மட்டுமே மீட்கப்பட்டதற்கும் இது ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். இருப்பினும், இதுவரை கண்டெடுக்கப்பட்ட சில சான்றுகள், அந்த இடத்தில் முறையான அடக்கச் சடங்குகள் நடைபெற்றிருக்கலாம் என்பதைக் காட்டுகின்றன. 

ஏன் ஆடைகள் எதுவும் கண்டெடுக்கப்படவில்லை என்பதை விளக்கிய அந்த அறிக்கை, செம்மணியில் அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்பட்ட மனித எலும்புக்கூடுகளுக்கு மத்தியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட எலும்புக்கூட்டு எச்சங்களுடன் நேரடியாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட ஆடைகள் இருந்ததற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்று கூறியது. இருப்பினும், எஞ்சியிருக்கும் துணி எச்சங்கள் இல்லாததை, இறந்தவர்கள் ஆடையின்றிப் புதைக்கப்பட்டனர் என்பதற்கான ஆதாரமாகக் கருதக்கூடாது. துணிகள் உட்பட கரிமப் பொருட்கள், சாதகமற்ற புதைப்புச் சூழல்களில் சிதைவடையக்கூடும். அவற்றின் பாதுகாப்பு, சுற்றியுள்ள மண்ணின் இயற்பியல் மற்றும் வேதியியல் பண்புகள், ஈரப்பதத்தின் அளவு, நுண்ணுயிரிகளின் செயல்பாடு மற்றும் அவை புதைக்கப்பட்டிருந்த கால அளவு ஆகியவற்றால் கணிசமாகப் பாதிக்கப்படுகிறது. சில சமயங்களில், மனித எலும்புக்கூட்டு எச்சங்களுடன் தொடர்புடைய இடங்களில் இருந்து, ஆடைகளில் பயன்படுத்தப்படும் பொத்தான்கள், பொத்தான் துளை வளையங்கள் மற்றும் சிறிய உலோகப் பிணைப்பான்கள் மீட்கப்பட்டன. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள், குறைந்தபட்சம் சில நபர்களாவது புதைக்கப்பட்டபோது ஆடைகளை அணிந்திருந்தனர் என்ற சாத்தியக்கூற்றை ஆதரிக்கும் ஆதாரங்களை வழங்குகின்றன. எனவே, செம்மணியில் பாதுகாக்கப்பட்ட துணி எச்சங்கள் இல்லாததை, இறந்தவர்கள் புதைக்கப்பட்ட நேரத்தில் ஆடையின்றி இருந்தனர் என்பதற்கான உறுதியான ஆதாரமாகக் கருதக்கூடாது. மாறாக, இது காலப்போக்கில் பொருட்கள் சிதைவடைந்ததன் விளைவாக ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய ஒரு தொல்பொருள் அவதானிப்பாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும் என்று அந்த அறிக்கை கூறுகிறது